Horen is leven

Mijn oom heeft eindelijk een paar hoortoestellen genomen. Hij is nu blijer dan ooit maar het was wel een hele weg naar dit punt.

De eerste tekenen

Het was een langzaam proces van hoe het gehoor minder werd. In de eerste instantie leek het alsof zijn smaak was veranderd. Dingen waar hij vaak op reageerde reageerde hij minder op. Of als hij antwoord gaf dan sloeg hij een hele andere route in. We dachten eerst dat het simpelweg ouder worden was en de flexibiliteit eraf was. Maar op een gegeven moment werd het wel erg opvallend. Omdat we hem maar af en toe zagen bij familie evenementen was het voor ons een duidelijk verschil wat zijn directe omgeving minder zag.

Het kwartje valt

Het kwartje valt wanneer hij steeds luider en luider begint te praten. In de eerste instantie dachten we dat dit de volgende stap was op zijn pad naar ouderlijke starheid, maar toen alle kaartjes op hun plek vielen was het als een openbaring. Opeens waren alle voorgaande bijeenkomsten met extra context verrijkt. Maar nu is er een nog lastigere opgave. Hoe vertellen we het.

Dualiteit

Er is een bepaalde dualiteit aan zijn gedrag in dit stadium. Op een bepaald niveau moet hij begrijpen dat zijn gehoor achteruit ging. Dat hij dingen niet hoorde. Er was geen mogelijkheid dat hij daadwerkelijk dacht dat al zijn antwoorden aansloten op vragen aansloten. Toen we een ballonnetje oplieten dat dit het geval was had zijn omgeving er eerst moeite mee. Ze wimpelde de mogelijkheid af dat dit het geval was. Maar na een paar keer werd het voor hun ook duidelijk. Zelf zag hij de case niet. Het was best moeilijk omdat hij geen onderbouwde uitleg gaf maar simpelweg zij nee, nee, gevolgd door een grap.

Doorbraak

Blijkbaar hadden onze opmerkingen toch effect. Vermoedelijk was onze tegendruk teveel op zijn interne narratief. Want laatst kwamen we op een verjaardag en had hij hoortoestellen. Het was eerlijk gezegd alsof hij 15 jaar jonger was. Hij was kwiek. Hij speelde in op het gesprek, voegde humoresk toe aan een verhaal. Hij was ook over het algemeen een stuk blijer. Vermoedelijk kon hij niet altijd het gesprek aan tafel meekrijgen. Dan snap ik heel goed dat het gesprek je weinig interesseert en je gaat vervelen. Al met al had hij er veel eerder aan gemoeten, want het heeft hem veranderd.